Aktualności
Dzisiaj jest 27 czerwca 2019    |   
Dzień Rodzicielstwa Zastępczego

Dzień Rodzicielstwa Zastępczego

23 czerwca Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opolu Lubelskim z siedzibą w Poniatowej...

Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019

Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019

19 czerwca 2019 roku odbyły się uroczyste zakończenia roku szkolnego 2018/2019 w szkołach...

Zapytanie ofertowe dotyczące usługi przeprowadzenia wstępnych badań lekarskich

Zapytanie ofertowe dotyczące usługi przeprowadzenia wstępnych badań lekarskich

Zapytanie ofertowe dotyczące usługi przeprowadzenia wstępnych badań lekarskich zakończonych...

  • Dzień Rodzicielstwa Zastępczego

    Dzień Rodzicielstwa Zastępczego

  • Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019

    Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019

  • Ostrzeżenie meteorologiczne zbiorczo Nr 70

    Ostrzeżenie meteorologiczne zbiorczo Nr 70

  • Ostrzeżenie meteorologiczne Nr 43

    Ostrzeżenie meteorologiczne Nr 43

  • Zapytanie ofertowe dotyczące usługi przeprowadzenia wstępnych badań lekarskich

    Zapytanie ofertowe dotyczące usługi...

program pos banner ogolny 750x200

Aktualności

Ścieżka przyrodnicza Złota Góra

Ścieżka przyrodnicza
ZŁOTA GÓRA

 

 

Kolor:
czerwony, ścieżka przyrodnicza oznaczona w terenie piktogramami na drzewach – biały kwadrat z czerwonym paskiem biegnącym po przekątnej z lewego górnego rogu do prawego dolnego.  

Długość:
4 km, czas przejścia ok. 2 godziny

Początek i koniec:
układ współrzędnych 1992 (EPSG2180) X:356307.73, Y:708685.09, N:51o2’8.26”, E:21o58’38.87” miejscowość Chruślina obok budynku Szkoły Podstawowej, znaki kierunkowe do ścieżki przyrodniczej przy drodze powiatowej nr 2637L,

Przebieg trasy:
Szkoła Podstawowa w Chruślinie – Złota Góra – Szkoła Podstawowa w Chruślinie

Uwagi praktyczne:
Na ścieżkę warto wybrać się wczesną wiosną w trakcie kwitnienia sadów oraz jesienią przed zbiorami jabłek. Ze względu na podłoże lessowe wycieczkę należy zaplanować w dni pogodne. W dni deszczowe trasa staje się zbyt błotnista.

Krótka charakterystyka ścieżki:
Ścieżka ma kształt pętli i zaczyna się obok Szkoły Podstawowej w Chruślinie. Poprowadzona jest zboczem doliny rzeki Podlipie, dalej skręca w kierunku jej wierzchowiny, porozcinanej siecią wąwozów lessowych i porośniętej lasem. Odnoga ścieżki dochodzi do śródleśnej polany, na której znajduje się pomnik powstańców styczniowych. Następnie, po przejściu przez las, wraca wśród sadów do Szkoły w Chruślinie.


Opracował:
Jacek Rosły

Szczegółowy opis ścieżki przyrodniczej Złota Góra

Przystanek 1

Szkoła Podstawowa w Chruślinie

Ścieżka zaczyna się obok tablicy informacyjnej znajdującej się przy Szkole Podstawowej w Chruślinie. Szkoła powstała w 1916 r., a w obecnym budynku mieści się od 1968 roku. Od 2003 r. posiada Wojewódzki Certyfikat Szkoły Promującej Zdrowie. W szkole funkcjonują różne koła zainteresowań, jak: Koło Młodych Ekologów, Liga Ochrony Przyrody - realizujące projekty popularyzujące wiedzę o przyrodzie i jej ochronie. Przy szkole znajduje się tablica odsłonięta jesienią 1993 r. upamiętniająca 65 rocznicę powstania Ligi Ochrony Przyrody. Po zapoznaniu się z przebiegiem ścieżki, trzeba udać się drogą asfaltową w kierunku zachodnim. Ze względu na duże nasilenie ruchu kołowego należy zachować szczególną ostrożność.

Przystanek 2

Dolina rzeki Podlipie

Po lewej stronie trasy widzimy dolinę rzeki Podlipie. Jest to niewielki ciek wodny będący dopływem rzeki Wyżnicy. Wzdłuż rzeki poprowadzona jest południowa granica otuliny Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego.
Po przejściu ok. 600 m, na skrzyżowaniu z drogą polną obok krzyża, skręcamy w prawo i idziemy w kierunku północnym. Trasa przebiega dalej utwardzoną drogą polną, która wiedzie kotliną otoczoną wzniesieniami pokrytymi kilkumetrową warstwą utworów lessowych. Wody opadowe oraz roztopowe wyrzeźbiły w nich sieć wąwozów lessowych porośniętych żyznymi lasami. W końcowym odcinku kotliny widoczne są po lewej stronie tarasy utworzone z wąskich działek, na których rosną drzewa i krzewy owocowe.

Przystanek 3

Głębocznica lessowa

Po przejściu ok. 1500 m, na końcu kotliny ścieżka dochodzi do ściany lasu, gdzie znajduje się rozwidlenie dróg. W miejscu tym odnoga ścieżki skręca w pierwszą drogę w lewo i biegnie przez las głębocznicą lessową w kierunku północnym. Droga wcina się w pokrywę lessową tworząc głęboki wąwóz o stromych, prawie pionowych ścianach, przerośniętych korzeniami rosnących na wierzchowinie drzew. Wpatrując się uważnie można tu zobaczyć „pełzające” drzewa, rosnące na stromych ścianach, a także kilka stanowisk paprotki zwyczajnej.  

Przystanek 4

Złota Góra – pomnik powstańców

Po ok. 120 m kończy się głębocznica i ścieżka skręca ostro w lewo, a następnie biegnie w kierunku południowym nad głębocznicą do pomnika powstańców styczniowych. W miejscu tym rozegrały się dwie bitwy. Pierwszą stoczyły w dniu 30 maja 1863 r. oddziały dowodzone przez pułkownika Lelewela-Borelowskiego. Powstańcy ponieśli straty i wycofali się przez Lasy Lubartowskie do Garwolina. Okoliczni mieszkańcy nazwali to miejsce „Parszywą Górą”. Druga bitwa rozegrała się 4 sierpnia 1863 r. Gen. Michał Heidenreich-Kruk odparł trzykrotny szturm wojsk carskich i dokonał kontrataku. Powstańcy ścigali uciekających aż do Urzędowa, gdzie toczyli z nimi walkę. Zwycięstwo nad silniejszym przeciwnikiem i zmuszenie go do ucieczki z pola bitwy sprawiło, że Parszywą Górę nazwano Złotą Górą i ta nazwa przetrwała. Bitwę upamiętnia pomnik wystawiony tu w 1929 r. oraz tablica pamiątkowa ufundowana w 130 rocznicę bitwy. Po chwili zadumy nad tragiczną historią naszego narodu schodzimy z powrotem głębocznicą do rozwidlenia dróg. Następnie mijamy po lewej stronie dwie odnogi wąwozów, którymi przebiegają mało uczęszczane leśne drogi. Obieramy trzecią drogę i wspinamy się ostro pod górę przez las. Idąc wcinającymi się w podłoże koleinami możemy zaobserwować proces powstawania głębocznicy lessowej.

Przystanek 5

Las

Następnie na odcinku ok. 400 m trasa wiedzie przez las grądowy. Jest on częściowo przekształcony przez człowieka na skutek masowego wprowadzania drzewostanu sosnowego. Lasy grądowe porastające okoliczne wąwozy charakteryzują się występowaniem wielu gatunków rzadkich i chronionych roślin.
Pospolicie rośnie tu: parzydło leśne, barwinek, bluszcz pospolity, kopytnik zwyczajny, wawrzynek wilczełyko, paprotka zwyczajna i paprotnik kolczysty. Na nielicznych stanowiskach występują: widłak wroniec, lepiężnik biały, ciemiężyca zielona, pluskwica europejska, kostrzewa leśna i naparstnica zwyczajna. Następnie ścieżka wychodzi z lasu na wierzchowinę, która osiąga tu wysokość bezwzględną 202,8 m n.p.m.

Przystanek 6

Punkt widokowy na wierzchowinie

Dalszą część ścieżki poprowadzono wierzchowiną wśród sadów. Po przejściu ok. 200 m, licząc od ściany lasu, ścieżka skręca w prawo i schodzi po stoku w kierunku południowym. Po prawej stronie mija zalesiony wąwóz lessowy. Rozciągają się stąd rozległe widoki na dolinę Podlipia, wzdłuż której ulokowane są zabudowania wsi Chruślina i leżącej po przeciwnej stronie rzeczki Owczarni. Koryto rzeki Podlipie wyznaczają nadwodne zadrzewienia. Są to głównie olchy, wierzby i topole. Ścieżka dochodzi do drogi asfaltowej, skręca w prawo i prowadzi do szkoły, przy której był jej początek.

(Źródło: Wrzelowiecki Park Krajobrazowy – przewodnik przyrodniczy, wydawca: Starostwo Powiatowe w Opolu Lubelskim i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Opolu Lubelskim, we współpracy z Lasami Państwowymi Nadleśnictwo Kraśnik, Zespołem Lubelskich Parków Krajobrazowych w Lublinie i Muzeum Regionalnym w Kluczkowicach, Wydawnictwo Lipiec 2012).

 

 

 

Ścieżka przyrodnicza Skrzypowy Dół

Ścieżka przyrodnicza 

SKRZYPOWY DÓŁ

 

Kolor: 

czerwony, ścieżka przyrodnicza oznaczona w terenie piktogramami na drzewach – biały kwadrat z czerwonym paskiem biegnącym po przekątnej z lewego górnego rogu do prawego dolnego.  

Długość: 

3 km, czas przejścia ok. 2 godziny

Początek i koniec

układ współrzędnych 1992 (EPSG2180) X:360776.82, Y:702813.04, N:51o440.37, E:21o5346.69
miejscowość Kluczkowice Osiedle obok Leśniczówki Lasów Państwowych, znaki kierunkowe do ścieżki przyrodniczej przy drodze wojewódzkiej nr 824,

Przebieg trasy: 

Leśniczówka Kluczkowice – Góry Kluczkowickie – Leśniczówka Kluczkowice

Uwagi praktyczne:

Na ścieżkę warto wybrać się w połowie kwietnia w trakcie kwitnienia runa leśnego. Ze względu na podłoże lessowe wycieczkę należy zaplanować w dni pogodne. W dni deszczowe trasa staje się zbyt błotnista.

Krótka charakterystyka ścieżki:

Ścieżka ma na celu zapoznanie z walorami przyrodniczymi lasów grądowych. Trasa ukazuje również wpływ człowieka na wygląd i funkcjonowanie biocenoz leśnych i polnych. Ścieżka w kształcie pętli, zaczyna się obok leśniczówki Leśnictwa Kluczkowice . Poprowadzona jest głębocznicą lessową przez kompleks leśny i drogą polną wśród sadów. Idąc ścieżką poznamy:

- budowę lasu grądowego,

- różne stadia rozwoju form erozji wąwozowej,

- budowę geologiczną,

- krajobraz kulturowy charakterystyczny dla Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego



Opracował:
Jacek Rosły

Szczegółowy opis ścieżki przyrodniczej SKRZYPOWY DÓŁ

Ścieżka przyrodnicza Skrzypowy Dół rozpoczyna swój bieg przy tablicy informacyjnej znajdującej się obok leśniczówki Leśnictwa Kluczkowice. Po zapoznaniu się z przebiegiem jej trasy oraz z apelem leśników o kulturalne zachowanie się w lesie, udajemy się skrajem lasu w kierunku południowo-zachodnim. Po prawej stronie mijamy szkółkę leśną oraz pola uprawne. Na początku XX wieku rodzina Kleniewskich wybudowała tutaj tartak i młyn parowy, leśniczówkę oraz budynki gospodarcze w „stylu powiślańskim”. Do chwili obecnej zachował się tylko widoczny na wzgórzu  budynek dawnej leśniczówki.

Przystanek 1

Drzewa

Po przejściu ok. 180 m dochodzimy do skrzyżowania dróg.

Stojąc przy młodniku zobaczymy z bliska młode okazy drzew, wchodzących w skład górnego piętra lasu grądowego (dąb szypułkowy, lipa drobnolistną, grab pospolity, klon zwyczajny). Na trasie napotkamy również osikę, brzozę brodawkowatą, czereśnię oraz wiązy - drzewa, które w lasach grądowych stanowią domieszkę w górnym piętrze lasu. W dolnej warstwie drzewostanu zwanej podszytem, oprócz młodych okazów wymienionych gatunków, występują także: jabłoń, okazałe leszczyny, niekiedy wierzba iwa.

Dalej, na skrzyżowaniu, skręcamy w prawo, a następnie w lewo w kierunku przystanku nr 2.

Przystanek 2

Rośliny zielne

Wędrówka ścieżką przyrodniczą Skrzypowy Dół najciekawsza jest wiosną, kiedy kwitnie runo leśne. Runo lasów grądowych odznacza się bogactwem gatunkowym i zróżnicowaniem sezonowym. Termin kwitnienia roślin zielnych uzależniony jest od rozwoju liści drzew i ocienienia dna lasu. Wczesną wiosną możemy spotkać tu kwitnącego zawilca gajowego, zawilca żółtego ziarnopłon wiosenny. Nieco później - w maju - kwitną: gajowiec żółty, czworolist pospolity, marzanka wonna. Wędrując ścieżką przyrodniczą w runie leśnym można spotkać również: podagrycznik pospolity, dąbrówkę rozłogową, kopytnik pospolity, narecznicę samczą, groszek wiosenny, konwalijkę dwulistną, szczawik zajęczy, kokoryczkę wielokwiatową, gwiazdnicę wielkokwiatową i inne.

Idąc dalej drogą podziwiamy po lewej stronie wzgórze porośnięte wiosną łanem zawilców. Dochodzimy do skrzyżowania dróg, gdzie na przystanku nr 3 skręcamy w lewo.

Przystanek 3

Krzewy

Idąc w kierunku wschodnim możemy zapoznać się ze składem gatunkowym warstwy krzewów. Na trasie spotkamy leszczynę oraz podrost klonu, grabu, lipy, rzadziej kruszynę, trzmielinę, jabłoń, jarzębinę i czeremchę. Ciekawostką są tu okazałe egzemplarze dęba czerwonego – gatunku obcego pochodzenia, sztucznie tu wprowadzonego.

Od skrzyżowania dróg ścieżka prowadzi systemem wąwozów. Najpierw drogą wcinającą się w dno szerokiej doliny z płaskim dnem i łagodnymi zboczami. Następnie dolina zwęża się, ściany stają się bardziej strome. Po prawej stronie widoczne jest wcięcie w zboczu doliny. Biegła nim droga do dawnego folwarku Maszów. Obecnie rośnie tam las.

Dalej, po lewej stronie ścieżki, zobaczymy uchodzący do doliny wąwóz.

Przystanek 4

Wąwozy

Wąwóz jest to sucha dolina o wąskim, nierównym dnie i stromych zboczach. Powstaje w obszarze występowania skał mało zwięzłych (głównie lessów), pozbawionych okrywy roślinności leśnej, na skutek erozji wodnej zachodzącej podczas spływów wód z roztopów lub deszczów nawalnych.

Idąc dalej miniemy jeszcze kilka mniejszych wąwozów po lewej stronie.

Wąwozy powstają również w miejscach, gdzie droga wcinała się w lessowe zbocze tworząc głębocznicę lessową. Proces ten możemy obserwować w miejscu dawnego skrzyżowania dróg obok przystanku nr 5. W wyniku erozji wodnej w miejscu dawnej głębocznicy lessowej powstał kocioł sufozyjny. Osuwające się ściany wkrótce zamienią dawną drogę w malowniczy wąwóz.

Przystanek 5

Stare drzewa i martwe drewno w lesie

Na trasie ścieżki przyrodniczej możemy spotkać stare drzewa z dziuplami i obumierającymi gałęziami, a także drzewa stojące, lecz już martwe. Są one środowiskiem życia licznych tzw. saproksylobiontów, czyli organizmów związanych pokarmowo lub środowiskowo z martwym drewnem. Wśród nich dużą grupę stanowią owady, a także grzyby, śluzowce, porosty oraz rośliny wyższe. Wiele gatunków owadów żyje tylko na zamierających i martwych drzewach stojących. Przykładem mogą być gmachówki – duże leśne mrówki, które silnymi szczękami i ostrymi zębami drążą w drewnie korytarze tworząc oryginalne gniazda. Pozostałości takiego gniazda zobaczymy w złamanym drzewie na przystanku nr 5.

W starych drzewach możemy zobaczyć dziuple, które dają schronienie ptakom, ssakom i bezkręgowcom.

Dalej, za skrzyżowaniem dróg, gdzie ścieżka przyrodnicza łączy się ze spacerową znakowaną na zielono, można zobaczyć powalone drzewo będące w końcowej fazie rozkładu.

Drzewo, które obumiera najpierw butwieje, potem murszeje, a na samym końcu gnije. W naszych warunkach klimatycznych całkowity rozkład martwych drzew następuje w okresie od kilkunastu do kilkudziesięciu lat. Przewrócone kłody próchniejącego drzewa mogą służyć płazom i gryzoniom za schronienie.

Przystanek 6

Skrzyp zimowy

Podążając dalej warto zwrócić uwagę na powolnie obumierające smukłe wierzby. Ścieżka dochodzi do rozwidlenia dróg, gdzie możemy podziwiać stanowisko skrzypu zimowego. Szczególnie efektownie wygląda on zimą, kiedy jest jedynym zielonym akcentem w wąwozie.

Następnie ścieżka skręca w lewo. Wspinając się w górę można obserwować początkowy etap rozwoju głębocznicy lessowej oraz skład gatunkowy runa leśnego.

Przystanek 7

Krajobraz kulturowy Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego

Po wyjściu z lasu ścieżka skręca w lewo. Podążając wzdłuż ściany lasu możemy podziwiać krajobraz kulturowy -  mozaikę sadów, pól uprawnych i zadrzewień, wśród których rozlokowane są gospodarstwa sadownicze. Najładniej jest tu wiosną podczas kwitnienia sadów.

Przystanek 8

Stadia rozwojowe form erozji wąwozowej

Po przejściu ok. 230 m dochodzimy do następnej krzyżówki dróg, gdzie ścieżka skręca w prawo. W miejscu tym zbiera się woda opadowa spływająca z sadów. Następnie płynie w głąb lasu, rzeźbiąc w kilkumetrowej warstwie lessu wąwóz. Obserwując różne stadia rozwojowe form erozji wąwozowej należy zachowywać się bardzo ostrożnie. Oglądany wąwóz jeszcze w 1996 r. był płytką głębocznicą lessową, o czym świadczą zarośnięte górne ściany wąwozu. Była to droga biegnąca w kierunku dawnego folwarku Maszów. Pozostałości tej drogi i wylot wąwozu możemy obserwować na przystanku nr 5.

Następnie ścieżka podąża drogą polną wśród sadów, otoczona z obu stron oryginalnym żywopłotem grabowo-brzozowym. Po lewej stronie mijamy drewniany dom i dochodzimy do skrzyżowania dróg znajdującego się w wąwozie. Obok przystanku nr 9 skręcamy w lewo.

Przystanek 9

Odsłonięcia skalne

Zatrzymujemy się obok skarpy, na której rośnie lipa. Można wyróżnić tutaj interesujący profil, ukazujący budowę geologiczną. Na przekroju widzimy m. in. warstwę lessu i gliny zwałowej, na których mogą wykształcić się żyzne gleby. W jednej z warstw dostrzeżemy liczne jamki zrobione przez pszczoły, które można zobaczyć wczesną wiosną.

Dalej ścieżka wije się wraz z wąwozem w kierunku odkrywki skał węglanowych.

Przystanek 10

Odkrywka skał węglanowych

Zatrzymując się przed odkrywką skał węglanowych obserwujemy skały podścielające warstwy lessu. Mając w pamięci profil z poprzedniego przystanku i obserwując odkrywkę, możemy prześledzić budowę geologiczną centralnej części Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego.

Idąc dalej w kierunku ujścia wąwozu, wiosną można zobaczyć bielejące w runie leśnym skały opok i margli. Na szczycie góry po prawej stronie zobaczymy również starą lipę. Dalej na rozwidleniu dróg skręcamy w prawo. W połowie czerwca możemy podziwiać tu kwitnące parzydło leśne. Na następnym skrzyżowaniu (przystanek nr 1) skręcamy w prawo. Idąc wzdłuż ściany lasu dochodzimy do tablic informacyjnych, gdzie ścieżka przyrodnicza kończy swój bieg.

(Źródło: Wrzelowiecki Park Krajobrazowy – przewodnik przyrodniczy, wydawca: Starostwo Powiatowe w Opolu Lubelskim i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Opolu Lubelskim, we współpracy z Lasami Państwowymi Nadleśnictwo Kraśnik, Zespołem Lubelskich Parków Krajobrazowych w Lublinie i Muzeum Regionalnym w Kluczkowicach, Wydawnictwo Lipiec 2012).

Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Opolu Lubelskim

Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Opolu Lubelskim
ul.: Józefowska 105
Kod: 24-300 Opole Lubelskie
tel.:81 827 22 29
fax:81 827 22 29

Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Lublinie. Oddział w Opolu Lubelskim

Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Lublinie. Oddział w Opolu Lubelskim

ul. Kaliszańska 20
Kod:24-300 Opole Lubelskie
tel.: 81 827 27 64
fax: 81 827 27 64
e-mail:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Powiatowy Rzecznik Konsumentów

Zadania samorządu powiatowego w zakresie ochrony konsumentów wykonuje Powiatowy Rzecznik Konsumentów na podstawie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz. U.  2015,  poz. 184 z późn. zm).
Do zadań rzecznika konsumentów w szczególności należy:
  1)   zapewnienie bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej w zakresie ochrony interesów konsumentów;
  2)   składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony interesów konsumentów;
  3)   występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów;
  4)   współdziałanie z właściwymi miejscowo delegaturami Urzędu, organami Inspekcji Handlowej oraz organizacjami konsumenckimi,
  5)  możliwość wytaczania powództw na rzecz konsumentów oraz wstępowanie za ich zgodą do toczącego się postępowania w sprawach o ochronę interesów konsumentów.
Przedsiębiorca, do którego zwrócił się rzecznik konsumentów, jest obowiązany udzielić rzecznikowi wyjaśnień i informacji będących przedmiotem wystąpienia oraz ustosunkować się do uwag i opinii rzecznika.

Zaproszenie do udziału w pokazie - czyli jak nie zawrzeć niekorzystnej umowy zakupu.

 

Multimedia:

 

Powiatowy Rzecznik Konsumenta ostrzega!!!

 

- Zakupy na pokazach - film

- Zmiana dostawcy usług - film

Elektroniczny Dziennik Ustaw

fb

Przydatne Linki

Dowód Rejestracyjny

Prawo jazdy

historia_pojazdu1

cepik


obywatel

budowlane abc

gn

zbiorki

PCZK ostrzega

 Mapa zagrożeń na drogach wojewódzkich Lubelszczyzny ISOK Logo

pogodynka

rso pr

 

 

 

 

ikona4 wczk